Niski wzrost u dziecka — jakie mogą być tego przyczyny

U podłoża niskiego wzros­tu dziec­ka może leżeć wiele czyn­ników. Niewyso­ki wzrost bywa cechą rodzin­ną. Nie jest wów­czas powo­dem do niepoko­ju i nie wyma­ga leczenia. Cza­sem wyni­ka ze złego try­bu życia, np. niedoży­wienia, braku ruchu, stre­su czy niewystar­cza­jącej iloś­ci snu. Przy­czyną słabego tem­pa wzras­ta­nia u naszej pociechy mogą być pon­ad­to zaburzenia hor­mon­alne, zaburzenia wchła­ni­a­nia lub choro­by gene­ty­czne.niski wzrost u dziecka przyczyny

Niski wzrost u dziecka – przyczyny szukaj w złym odżywianiu

Nisko­rosłość częs­to doty­czy dzieci wychowu­ją­cych się w trud­nych warunk­ach soc­jal­nych, przede wszys­tkim w rodz­i­nach, w których braku­je jedzenia. Jeśli dziecko nie otrzy­ma odpowied­niej iloś­ci kalorii będzie rosło wol­niej. Sła­by przy­rost dłu­goś­ci ciała bywa również następst­wem błędów diete­ty­cznych popeł­ni­anych przez samych rodz­iców. Aby dziecko mogło ros­nąć i rozwi­jać się praw­idłowo potrze­bu­je odpowied­nej daw­ki biał­ka, węglowodanów, wit­a­min i min­er­ałów. Jego codzi­en­na dieta powin­na być zatem boga­ta w warzy­wa, owoce, ryby oraz nabi­ał. Nieste­ty w wielu pol­s­kich domach dzieci kar­mi się pro­duk­ta­mi o zbyt dużej zawartoś­ci cukru, tłuszczu i węglowodanów. Sprzy­ja to nie tylko nad­wadze, ale również właśnie nisko­rosłoś­ci.

Niski wzrost u dziecka – przyczyna może tkwić w braku ruchu

Ruch przyspiesza metab­o­lizm i wzmac­nia koś­ci oraz sty­mu­lu­je pro­dukcję hor­monów, a jak wiado­mo są to ele­men­ty mające ogrom­ny wpływ na tem­po wzros­tu naszych dzieci. Nieste­ty oglą­danie telewiz­ji i siedze­nie przed kom­put­erem stało się w ostat­nim cza­sie ich ulu­bioną for­mą rozry­w­ki. Postara­jmy się je od tego odzwycza­ić. Wyciąg­ni­jmy nasze pociechy na row­er, basen czy nawet zwykły spac­er. Ruch na świeżym powi­etrzu na pewno dobrze im zro­bi. Pamię­ta­jmy jed­nak o tym, aby i w tym zachować umi­ar. Zmusza­jąc dzieci do nad­miernego wysiłku fizy­cznego może­my osiągnąć odwrot­ny skutek – zahamować ich wzrost.

Niski wzrost u dziecka – może być efektem stresu i braku snu

Jeśli chce­my, żeby nasze dziecko było za kil­ka lat wysokim dorosłym, musimy zad­bać o to, aby dobrze się wysyp­i­ało. Nie chodzi tu tylko o to, ile godzin dziecko przesyp­ia, ale też o jakość tego snu. Najwięcej hor­monu wzros­tu wydziela się bowiem wtedy, gdy dziecko śpi. Przewlekły stres, ciągłe poczu­cie zagroże­nia i brak miłoś­ci ze strony rodz­iców również może w niewielkim stop­niu spowol­nić wzrost malucha. Jeśli więc zależy nam na praw­idłowym roz­wo­ju dziec­ka, zapewni­jmy mu kom­fort psy­chiczny.

Przeczy­taj koniecznie: Two­je dziecko nie rośnie? Dowiedz się co może być tego powo­dem

Zahamowanie wzrostu dziecka spowodowane chorobą

Zaburzenia hor­mon­alne są bard­zo rzad­ką przy­czyną niedoboru wzros­tu najmłod­szych, doty­czą tylko 3% dzieci. Kluc­zową rolę odgry­wa tutaj hor­mon wzros­tu i hor­mo­ny tar­czy­cy. Nisko­rosłość towarzyszy również niek­tórym schorzeniom układu pokar­mowego. Zal­icza się do nich m.in. celi­akia, czyli choro­ba gene­ty­cz­na związana z trwała nietol­er­ancją glutenu i zaburzeni­a­mi wchła­ni­a­nia jeli­towego. Uszkod­zone w wyniku choro­by kosm­ki jeli­towe nie są w stanie wchłonąć z poży­wienia dostate­cznej iloś­ci skład­ników odży­w­czych, co skutku­je niedoży­wie­niem i zahamowaniem wzros­tu dziec­ka. Celi­ak­ię bada się przy pomo­cy prostego tes­tu DNA, który wykry­wa mutac­je gene­ty­czne odpowiedzialne za wys­tąpi­e­nie tego schorzenia, w tym HLA-DQ2 i HLA- DQ8. Niedobór wys­tępu­je również w prze­biegu wielu zespołów gene­ty­cznych, np. w zes­pole Dow­na, zes­pole Turn­era, achon­droplazji, mukowis­cy­dozie oraz zes­pole Noo­nan.

celiakia u dzieci baner

Zespół Noonan – niski wzrost u dziecka jest jednym z objawów tej choroby

Zespół Noo­nan jest chorobą gene­ty­czną, wywołaną mutac­ja­mi kilku genów zlokali­zowanych na różnych chro­mo­so­mach. Kiedyś łąc­zono go z zespołem Turn­era (ze wzglę­du na podob­ne objawy), dziś jest to osob­na jed­nos­t­ka chorobowa. Ele­mentem różnią­cym zespół Noo­nan od tzw., mono­somii chro­mo­so­mu X (inna nazwa zespołu Turn­era) jest pon­ad­to fakt, że zespół Noo­nan wys­tępu­je zarówno u dziew­czynek, jak i u chłopców. Nisko­rosłość jest jed­nym z najbardziej typowych objawów zespołu Noo­nan. Dłu­gość ciała noworod­ka mieś­ci się zwyk­le w grani­cach normy. Gdy dziecko wchodzi w fazę inten­sy­wnego wzros­tu (skok pok­wian­iowy) różnice miedzy nim a zdrowy­mi rówieśnika­mi zaczy­na­ją być jed­nak coraz bardziej widoczne. Ostate­czny wzrost kobi­et z ZN wynosi 150–153 cm, nato­mi­ast mężczyzn 161–162,5 cm.

Tym,co obok niedoboru wzros­tu szczegól­nie rzu­ca się w oczy w przy­pad­ku zespołu Noo­nan jest również charak­terysty­czny wygląd twarzy chorego dziec­ka. Maluch ma trójkąt­ny ksz­tałt głowy o szpicza­stej brodzie, wysokim czole oraz płask­iej nasadzie nosa z zaokrą­glonym koniuszkiem. Jego oczy, zwyk­le niebieskie, są sze­roko rozstaw­ione na boki, a kąci­ki i powie­ki opada­ją w dół. Uszy dziec­ka z ZN są osad­zone nisko i mają grube obrąb­ki. Wśród innych charak­terysty­cznych cech w wyglądzie zewnętrznym moż­na wymienić kośla­wość łok­ci, kolan i stóp, defor­ma­c­je klat­ki pier­siowej, sko­liozę oraz płetwiastą szyję. Linia włosów u osób z zespołem Nonan, podob­nie jak w zes­pole Turn­era, zna­j­du­je się dość nisko i częs­to zachodzi na kark. Kole­jnym podobieńst­wem są wady zgryzu oraz wysoko wyskle­pi­one pod­niebi­e­nie, tzw. „goty­ck­ie”.

Przeczy­taj również: Luty – Miesiąc Świado­moś­ci Zespołu Turn­era

.
Zespół Noo­nan wys­tępu­je z częs­totli­woś­cią 1–1000-1:2500 żywych urodzeń. W 50% przy­pad­ków ma charak­ter rodzin­ny (dziedz­icze­nie auto­so­ma­lne domin­u­jące), a w 50% jest efek­tem nowej mutacji.
.

Zespół Noo­nan wywołu­je zaburzenia w obrę­bie wielu narządów, te najpoważniejsze doty­czą układu ser­cowo-naczyniowego. Wrod­zone wady ser­ca wys­tępu­ją u 50 do nawet 90% chorych. U chłopców cier­pią­cych na zespół Noo­nan jądra częs­to nie schodzą do moszny wywołu­jąc wnętrost­wo. Częstym prob­le­mem są też zaburzenia hema­to­log­iczne, w tym obniże­nie krzep­nię­cia krwi, które spraw­ia, że dziecko ma charak­terysty­czne wybroczyny, jest podatne na sini­a­ki czy krwaw­ie­nie z dziąseł i nosa. Niekiedy u dzieci z zespołem Noo­nan stwierdza się lek­ki stopień upośledzenia umysłowego.

Chorobę diag­nozu­je się m.in. za pomocą badań moleku­larnych (gene­ty­cznych). Celem bada­nia jest wykrycie mutacji odpowiedzial­nych za rozwój choro­by, w tym mutacji genów: PTPN11, KRAS, RAF1 i SOS1. Do niej pory nie opra­cow­ano skutecznej metody leczenia zespołu Noo­nan. Niek­tórych chorych pod­da­je się ter­apii hor­mon­al­nej hor­monem wzros­tu, która ma zapo­b­ie­gać nisko­rosłoś­ci w życiu dorosłym.

Dowiedz się więcej: Czym tak naprawdę są choro­by gene­ty­czne? 

Jak monitorować wzrost dziecka

Reg­u­larne mierze­nie dziec­ka powin­no być obow­iązkiem każdego odpowiedzial­nego rodz­i­ca. Może­my to robić domowym sposobem. Wystar­czy, że dziecko stanie przy ścianie/futrynie drzwi, a my postaw­imy kreskę w miejs­cu, gdzie ma czubek głowy. Do obserwacji wzros­tu i wagi dziec­ka służą siat­ki centy­lowe. Korzys­ta­ją z nich m.in. pedi­atrzy pod­czas tzw. bilan­su. Pomi­ar nanos­zony jest na wykres, a następie porówny­wany ze śred­nim wynikiem grupy wiekowej, do której należy badane dziecko. O zaburzeni­ach wzras­ta­nia mówimy wtedy, gdy dziecko jest na 3. bądź niższym centy­lu w siatce. Oznacza to, że aż 97% kolegów w jego przedziale wiekowym jest wyższych. Jeśli maluch zna­j­du­je się między 3. a 97. centylem, to jego wzrost i waga są praw­idłowe, a my rodz­ice może­my być spoko­jni.

Zdję­cie: Designed by Freepik

 

 

 


Zobacz też: achon­droplaz­ja, alkatonuria, ane­mia sier­powa­tachoro­ba Alzheimera, choro­ba Gauchera, choro­ba WilsonaDal­tonizmDys­trofia mięśniowa Duchenne’a, far­makogenomi­ka,  faw­izmfeny­loke­tonuriahemochro­ma­toza, hemofil­ia, hiper­tri­choza, homo­cystynuria, kląt­wa Ondyny, mukowis­cy­doza, por­firia, rdzeniowy zanik mięśni, tri­so­mia 8, tri­so­mia 15, tri­so­mia 16, tri­so­mia 22zespół Beck­witha-Wiede­man­na, zespół Charge, zespół Cri du Chat, zespół Edward­sa, zespół Gilber­ta, zespół Kline­fel­tera, zespół Mar­fana, zespół Noo­nan, zespół Patau, prob­le­my skórne a celi­akia, zespół Ret­ta, zespół Sil­lvera-Rus­sel­la, zespół super­sam­i­cy, zespół Tourette’a, zespół Turn­era, trom­bofil­ia wrod­zona zespół Usheratest DNA , pora­da gene­ty­ka, gene­ty­czne choro­by meta­bol­icznePrekoncepcja.pl — jak zajść w ciążę? , wodor­owy test odd­e­chowy a badanie gene­ty­czne na nietol­er­ancję lak­tozy, kwa­sice u dzieci, bada­nia gene­ty­czne


kalen­darz ciążyobjawy ciąży poródktóry tydzień ciążybada­nia w ciążypołógćwiczenia dla kobi­et w ciążyusg w ciążyniepłod­nośćjak leczyć niepłod­nośćlecze­nie niepłod­noś­cibada­nia DNA na ojcost­wo, badanie DNA ojcost­wo, bada­nia ojcost­wa,  testy ojcost­wa, test DNA na ojcost­wo, badanie ojcost­wa, cena tes­tu na ojcost­wo, koszt tes­tu na ojcost­wo , bada­nia dna Gdańskbada­nia dna Kraków, bada­nia dna Poz­nań, bada­nia dna Warsza­wa,  bada­nia dna Byd­goszcz,  badanie ojcost­wa Byd­goszcz 

Warto przeczytać:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Przeczytaj poprzedni wpis:
nadmierny apetyt przyczyny
Nie możesz przestać jeść? Sprawdź co może być przyczyną „wilczego głodu”

Uczucie głodu to całkiem normalna, fizjologiczna reakcja naszego ciała, która pojawia się, gdy nie jemy...

Zamknij
,,,