baner nova
baner nova

Niski wzrost u dziecka – jakie mogą być tego przyczyny

Niski wzrost u dziecka przyczynyU podłoża niskiego wzrostu dziecka może leżeć wiele czynników. Niewysoki wzrost bywa cechą rodzinną. Nie jest wówczas powodem do niepokoju i nie wymaga leczenia. Czasem wynika ze złego trybu życia, np. niedożywienia, braku ruchu, stresu czy niewystarczającej ilości snu. Przyczyną słabego tempa wzrastania u naszej pociechy mogą być ponadto zaburzenia hormonalne, zaburzenia wchłaniania lub choroby genetyczne.

Niski wzrost u dziecka – przyczyny szukaj w złym odżywianiu

Niskorosłość często dotyczy dzieci wychowujących się w trudnych warunkach socjalnych, przede wszystkim w rodzinach, w których brakuje jedzenia. Jeśli dziecko nie otrzyma odpowiedniej ilości kalorii będzie rosło wolniej. Słaby przyrost długości ciała bywa również następstwem błędów dietetycznych popełnianych przez samych rodziców. Aby dziecko mogło rosnąć i rozwijać się prawidłowo potrzebuje odpowiednej dawki białka, węglowodanów, witamin i minerałów. Jego codzienna dieta powinna być zatem bogata w warzywa, owoce, ryby oraz nabiał. Niestety w wielu polskich domach dzieci karmi się produktami o zbyt dużej zawartości cukru, tłuszczu i węglowodanów. Sprzyja to nie tylko nadwadze, ale również właśnie niskorosłości.

Niski wzrost u dziecka – przyczyna może tkwić w braku ruchu

Ruch przyspiesza metabolizm i wzmacnia kości oraz stymuluje produkcję hormonów, a jak wiadomo są to elementy mające ogromny wpływ na tempo wzrostu naszych dzieci. Niestety oglądanie telewizji i siedzenie przed komputerem stało się w ostatnim czasie ich ulubioną formą rozrywki. Postarajmy się je od tego odzwyczaić. Wyciągnijmy nasze pociechy na rower, basen czy nawet zwykły spacer. Ruch na świeżym powietrzu na pewno dobrze im zrobi. Pamiętajmy jednak o tym, aby i w tym zachować umiar. Zmuszając dzieci do nadmiernego wysiłku fizycznego możemy osiągnąć odwrotny skutek – zahamować ich wzrost.

Niski wzrost u dziecka – może być efektem stresu i braku snu

Jeśli chcemy, żeby nasze dziecko było za kilka lat wysokim dorosłym, musimy zadbać o to, aby dobrze się wysypiało. Nie chodzi tu tylko o to, ile godzin dziecko przesypia, ale też o jakość tego snu. Najwięcej hormonu wzrostu wydziela się bowiem wtedy, gdy dziecko śpi. Przewlekły stres, ciągłe poczucie zagrożenia i brak miłości ze strony rodziców również może w niewielkim stopniu spowolnić wzrost malucha. Jeśli więc zależy nam na prawidłowym rozwoju dziecka, zapewnijmy mu komfort psychiczny.

Przeczytaj koniecznie: Twoje dziecko nie rośnie? Dowiedz się co może być tego powodem

Zahamowanie wzrostu dziecka spowodowane chorobą

Zaburzenia hormonalne są bardzo rzadką przyczyną niedoboru wzrostu najmłodszych, dotyczą tylko 3% dzieci. Kluczową rolę odgrywa tutaj hormon wzrostu i hormony tarczycy. Niskorosłość towarzyszy również niektórym schorzeniom układu pokarmowego. Zalicza się do nich m.in. celiakia, czyli choroba genetyczna związana z trwała nietolerancją glutenu i zaburzeniami wchłaniania jelitowego. Uszkodzone w wyniku choroby kosmki jelitowe nie są w stanie wchłonąć z pożywienia dostatecznej ilości składników odżywczych, co skutkuje niedożywieniem i zahamowaniem wzrostu dziecka. Celiakię bada się przy pomocy prostego testu DNA, który wykrywa mutacje genetyczne odpowiedzialne za wystąpienie tego schorzenia, w tym HLA-DQ2 i HLA- DQ8. Niedobór występuje również w przebiegu wielu zespołów genetycznych, np. w zespole Downa, zespole Turnera, achondroplazji, mukowiscydozie oraz zespole Noonan.

celiakia baner


Zespół Noonan – niski wzrost u dziecka jest jednym z objawów tej choroby

niski wzrost u dziecka przyczyny Zespół Noonan jest chorobą genetyczną, wywołaną mutacjami kilku genów zlokalizowanych na różnych chromosomach. Kiedyś łączono go z zespołem Turnera (ze względu na podobne objawy), dziś jest to osobna jednostka chorobowa. Elementem różniącym zespół Noonan od tzw., monosomii chromosomu X (inna nazwa zespołu Turnera) jest ponadto fakt, że zespół Noonan występuje zarówno u dziewczynek, jak i u chłopców. Niskorosłość jest jednym z najbardziej typowych objawów zespołu Noonan. Długość ciała noworodka mieści się zwykle w granicach normy. Gdy dziecko wchodzi w fazę intensywnego wzrostu (skok pokwianiowy) różnice miedzy nim a zdrowymi rówieśnikami zaczynają być jednak coraz bardziej widoczne. Ostateczny wzrost kobiet z ZN wynosi 150-153 cm, natomiast mężczyzn 161-162,5 cm.

Tym,co obok niedoboru wzrostu szczególnie rzuca się w oczy w przypadku zespołu Noonan jest również charakterystyczny wygląd twarzy chorego dziecka. Maluch ma trójkątny kształt głowy o szpiczastej brodzie, wysokim czole oraz płaskiej nasadzie nosa z zaokrąglonym koniuszkiem. Jego oczy, zwykle niebieskie, są szeroko rozstawione na boki, a kąciki i powieki opadają w dół. Uszy dziecka z ZN są osadzone nisko i mają grube obrąbki. Wśród innych charakterystycznych cech w wyglądzie zewnętrznym można wymienić koślawość łokci, kolan i stóp, deformacje klatki piersiowej, skoliozę oraz płetwiastą szyję. Linia włosów u osób z zespołem Nonan, podobnie jak w zespole Turnera, znajduje się dość nisko i często zachodzi na kark. Kolejnym podobieństwem są wady zgryzu oraz wysoko wysklepione podniebienie, tzw. „gotyckie”.

Przeczytaj również: Luty – Miesiąc Świadomości Zespołu Turnera

.

Zespół Noonan występuje z częstotliwością 1-1000-1:2500 żywych urodzeń. W 50% przypadków ma charakter rodzinny (dziedziczenie autosomalne dominujące), a w 50% jest efektem nowej mutacji.

.

Zespół Noonan wywołuje zaburzenia w obrębie wielu narządów, te najpoważniejsze dotyczą układu sercowo-naczyniowego. Wrodzone wady serca występują u 50 do nawet 90% chorych. U chłopców cierpiących na zespół Noonan jądra często nie schodzą do moszny wywołując wnętrostwo. Częstym problemem są też zaburzenia hematologiczne, w tym obniżenie krzepnięcia krwi, które sprawia, że dziecko ma charakterystyczne wybroczyny, jest podatne na siniaki czy krwawienie z dziąseł i nosa. Niekiedy u dzieci z zespołem Noonan stwierdza się lekki stopień upośledzenia umysłowego.

Chorobę diagnozuje się m.in. za pomocą badań molekularnych (genetycznych). Celem badania jest wykrycie mutacji odpowiedzialnych za rozwój choroby, w tym mutacji genów: PTPN11, KRAS, RAF1 i SOS1. Do niej pory nie opracowano skutecznej metody leczenia zespołu Noonan. Niektórych chorych poddaje się terapii hormonalnej hormonem wzrostu, która ma zapobiegać niskorosłości w życiu dorosłym.

Dowiedz się więcej: Czym tak naprawdę są choroby genetyczne? 

Jak monitorować wzrost dziecka

Regularne mierzenie dziecka powinno być obowiązkiem każdego odpowiedzialnego rodzica. Możemy to robić domowym sposobem. Wystarczy, że dziecko stanie przy ścianie/futrynie drzwi, a my postawimy kreskę w miejscu, gdzie ma czubek głowy. Do obserwacji wzrostu i wagi dziecka służą siatki centylowe. Korzystają z nich m.in. pediatrzy podczas tzw. bilansu. Pomiar nanoszony jest na wykres, a następie porównywany ze średnim wynikiem grupy wiekowej, do której należy badane dziecko. O zaburzeniach wzrastania mówimy wtedy, gdy dziecko jest na 3. bądź niższym centylu w siatce. Oznacza to, że aż 97% kolegów w jego przedziale wiekowym jest wyższych. Jeśli maluch znajduje się między 3. a 97. centylem, to jego wzrost i waga są prawidłowe, a my rodzice możemy być spokojni.

 

 

 



kalendarz ciążyobjawy ciąży poródktóry tydzień ciąży badania w ciąży pológćwiczenia dla kobiet w ciąży usg w ciąży

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

,,,