Twoje dziecko nie rośnie? Dowiedz się co może być tego powodem Przeskocz do treści
coloalert

Twoje dziecko nie rośnie? Dowiedz się co może być tego powodem

Na to jaki wzrost osiąg­nie nasze dziecko będzie miało wpływ kil­ka czyn­ników. Bard­zo istot­na jest w tym przy­pad­ku dieta, tryb życia, akty­wność fizy­cz­na, a nawet ilość snu czy poziom stre­su. Trze­ba jed­nak pamię­tać, że decy­du­jącą rolę odgry­wa­ją tutaj geny, to w nich zapisany jest nasz indy­wid­u­al­ny „har­mono­gram” wzros­tu. Jeśli zatem w rodzinie prze­waża­ją oso­by niskie, nie należy oczeki­wać, że dziecko będzie miało wzrost koszykarza.

1. Zaburzenia wzros­tu u dzieci

2. Zaburzenia wzras­ta­nia — co może być przy­czyną niskiego wzros­tu dziecka?

3. Choro­by powodu­jące zaburzenia wzrostu

4. Zaburzenia wzros­tu u dzieci a choro­by genetyczne

5. Zaburzenia wzros­tu u dziec­ka — jak kon­trolować wzrost malucha?

6. Jak zbadać czy za niskim wzrostem nie stoi choro­ba genetyczna?

7. Nauczmy dzieci tolerancji

 

zaburzenia wzrostu u dzieci

Zaburzenia wzrostu u dzieci

Wzrost dziec­ka jest sprawą niezwyk­le ważną, dlat­ego wszyscy odpowiedzial­ni rodz­ice powin­ni mieć go pod ścisła kon­trolą. Każdy dodatkowy cen­tymetr świad­czy o tym, że nasza pociecha jest po pros­tu zdrowa, a jej rozwój prze­b­ie­ga prawidłowo.

Tem­po wzros­tu dziec­ka będzie cechą indy­wid­u­al­ną. Nie popada­jmy więc w para­no­ję, jeśli zauważymy, że nasza cór­ka jest nieco niższa od swoich koleżanek — na pewno nie jest to jeszcze powód do zmartwień. Jeśli jed­nak zauważymy u malucha jakiekol­wiek zaburzenia wzras­ta­nia — wzrost ten uleg­nie nagłe­mu zahamowa­niu lub różnice między dłu­goś­cią ciała naszego dziec­ka, a jego rówieśnika­mi staną się wyraźne, warto udać się po poradę do spec­jal­isty, gdyż może to być objaw jakiejś poważnej choroby.

Zaburzenia wzrastania — co może być przyczyną niskiego wzrostu dziecka?

Jak już wspom­ni­ano tem­po wzros­tu będzie zależeć m. in. od diety. Dziecko, które­mu zabraknie określonych skład­ników odży­w­czych, a w tym biał­ka, wit­a­min, makro i mikroele­men­tów może mieć zaburzenia wzros­tu. Każdy rodz­ic powinien więc zwró­cić uwagę na to, co kładzie swo­je­mu malu­chowi na talerzyku. Dieta naszego dziec­ka powin­na być uroz­maicona, a nie monot­on­na. Postara­jmy się wyro­bić w nim nawyk zdrowego odży­wia­nia. Zachę­ca­jmy do jedzenia warzyw, owoców, nabi­ału i ryb, ograniczmy za to spoży­cie batoników, chip­sów i innych słodyczy.

Nieste­ty maluchy więk­szość swo­jego wol­nego cza­su spędza­ją dziś przed ekranem telewiz­o­ra lub kom­put­era, zami­ast w ruchu, na świeżym powi­etrzu. Skończmy z tym! Wyciąg­ni­jmy swo­je dziecko na row­er lub pogra­jmy z nim w piłkę. Ruch wyz­woli w nim energię i pobudzi apetyt. To wszys­tko będzie miało z kolei bard­zo pozy­ty­wny wpływ na jego wzrost.

Zad­ba­jmy też o to, aby malec porząd­nie się wysyp­i­ał oraz nie był narażony na niepotrzeb­ny stres. Negaty­wne emoc­je i brak snu mogą spowodować zaburzenia wzros­tu u naszego dziecka.

Choroby powodujące zaburzenia wzrostu

Współczes­na medy­cy­na zna wiele chorób, które będą powodowały zaburzenia wzras­ta­nia. Przy­czyną spowol­nionego wzros­tu dziec­ka może być:

Szuka­jąc przy­czyn spowol­nionego roz­wo­ju fizy­cznego dziec­ka warto wybrać się wiec do spec­jal­isty — endokrynolo­ga, nefrol­o­ga, czy kariologa.

Zaburzenia wzrostu u dzieci a choroby genetyczne

Nis­ki wzrost naszej pociechy może być też wynikiem choro­by gene­ty­cznej. Najczęst­szą przy­czyną nisko­rosłoś­ci u dziew­czynek jest zespół Turn­erachoro­ba gene­ty­cz­na pole­ga­ją­ca na częś­ciowej lub całkowej utra­cie jed­nego z dwóch chro­mo­somów X. W jej prze­biegu obok niewielkiego wzros­tu pojaw­ia­ją się również zaburzenia płodności.

Achon­droplaz­ja będzie kole­jną przy­czyną niskiego wzros­tu u dzieci. Mutac­ja gene­ty­cz­na, która ją powodu­je prowadzi do zaburzeń roz­wo­ju układu kost­nego, a w kon­sek­wencji karłowatości.

Co ciekawe nis­ki wzrost może wys­tępować również u dzieci dotknię­tych mukowis­cy­dozą lub boryka­ją­cych się z chorobą trzewną (celi­ak­ią).

Z uwa­gi na fakt, że przy­czyną niskiego wzros­tu dziec­ka może być choro­ba gene­ty­cz­na, warto w takiej sytu­acji zasięgnąć opinii gene­ty­ka. Nie bójmy się iść z dzieck­iem do porad­ni gene­ty­cznej. Gene­tyk jest takim samym lekarzem jak pedi­atra czy kardiolog.

Zaburzenia wzrostu u dziecka — jak kontrolować wzrost malucha?

Każde dziecko prze­chodzi co jak­iś czas tzw. bilanse zdrowia, czyli pro­fi­lak­ty­czne, okre­sowe bada­nia lekarskie. Pier­wszy taki bilans wykonu­je się już u kilkud­niowego noworod­ka, a potem u dzieci w wieku 2, 4, 6, 10 lat i oczy­wiś­cie u młodzieży, aż do ich pełno­let­noś­ci. W trak­cie bilan­su lekarz nanosi wagę i wzrost dziec­ka na tzw. siatkę centy­lową. Pozwala ona w sposób bard­zo obiek­ty­wny ocenić jego fizy­czny rozwój i wych­wycić ewen­tu­alne zaburzenia wzrostu.

Dziecko moż­na mierzyć również samodziel­nie w domu. Jak to zro­bić? Wystar­czy, że maluch stanie przy futrynie drzwi, a my zaz­naczymy pisakiem kreskę na wysokoś­ci czub­ka jego głowy. Robiąc to reg­u­larnie będziemy mieli pełną kon­trolę nad jego wzrostem, a dziecko fra­jdę, gdy zauważy, że kresecz­ka za każdym razem jest wyżej niż poprzednio.

Jak zbadać czy za niskim wzrostem nie stoi choroba genetyczna?

W diag­nos­tyce chorób gene­ty­cznych bard­zo skutecznych narzędziem jest badanie WES.

Badanie WES jest wskazane w sytu­acji, w której u dziec­ka ist­nieje wiele niespecy­ficznych objawów, a ich przy­czyny nie udało się do tej pory ustal­ić, w tym prob­le­my doty­czące wzrostu.

Badanie WES jest wykony­wane tech­nologią NGS, która pozwala na szczegółowe poz­nanie budowy każdego z genów. To szansa na wykrycie nawet rzad­kich zmi­an, które u danej oso­by mogą prowadz­ić do roz­wo­ju objawów choro­by genetycznej.

Badanie WES sprawdza sek­wenc­je kodu­jące w aż 23 tysiące genów w ciele człowieka czyli cały eksom człowieka

Nauczmy dzieci tolerancji

O tym, że dzieci potrafią być okrutne doskonale zda­je­my sobie sprawę. Nieste­ty uczniowie o niższym wzroś­cie nie mają w szkole łatwego życia. Częs­to są przezy­wane i dyskrymi­nowane przez swoich rówieśników. Warto uświadomić więc dzieciom, że każdy z nas jest inny. Różn­imy się kolorem oczu, włosów, skóry oraz wzrostem. To właśnie ta odmi­en­ność spraw­ia, że każdy z nas może czuć się wyjątkowy i nie powin­na być ona powo­dem do drwin czy wytyka­nia palcami.

Autor: Natalia Jeziors­ka — redak­tor medyczny
Zdję­cie: Pixabay.com

 

 

 

4.5/5 — (2 głosów / głosy) 
mail