banner kariotyp
badanie kariotypu baner

Twoje dziecko rośnie zbyt szybko? Jaka może być tego przyczyna

szybki wzrost dziecka przyczyny Szy­b­ki wzrost dziec­ka może być spowodowany wielo­ma czyn­nika­mi. Najczęś­ciej należą do nich nad­mi­ar hor­monu wzros­tu, otyłość, niedobo­ry hor­monów płciowych lub choro­ba gene­ty­cz­na – m.in. zespół Beck­witha-Wiede­man­na. Takie dziecko nie tylko wyróż­nia się wzrostem na tle rówieśników, ale częs­to również gar­bi i ma zabur­zone pro­por­c­je ciała.

Szybki wzrost dziecka – przyczyny związane z hormonami

Częs­to za zbyt duży wzrost u dzieci odpowiada­ją niedobo­ry lub nad­mi­ar poszczegól­nych hor­monów. Zaburzenia wzros­tu u dzieci mogą być więc związane np. ze zbyt dużą pro­dukcją hor­monu wzros­tu, która najczęś­ciej spowodowana jest gruc­zo­lakiem przysad­ki móz­gowej. Zbyt szy­b­ki wzrost u przed­szko­laków czy dzieci w wieku szkol­nym może być również związany z wrod­zonym prze­rostem nad­ner­czy. Schorze­nie to wpły­wa nie tylko na wzmożony wzrost, ale również zbyt szy­bkie dojrze­wanie płciowe. W okre­sie dojrze­wa­nia prob­lem mogą stanow­ić nato­mi­ast niedobo­ry hor­monów płciowych. Dowiedz się więcej na tem­at zaburzeń wzros­tu u dzieci »

Zaburzenia wzrostu u dzieci – przyczyny związane z otyłością

U 18 na 100 dzieci przy­czyną zbyt wysok­iego wzros­tu jest otyłość. Takie dzieci wyglą­da­ją na więk­sze w sto­sunku do swoich rówieśników i szy­b­ciej dojrze­wa­ją – również płciowo. Nad­mi­ar tkan­ki tłuszc­zowej spraw­ia, że dzieci otyłe są wysok­ie już w przed­szkolu czy szkole pod­sta­wowej, jed­nak najczęś­ciej wzrost zosta­je zahamowany w wieku kilku­nas­tu lat.

Zespół Beckwitha-Widemanna – przyczyna zaburzeń wzrostu

Szybki wzrost dziecka przyczyny Ta choro­ba gene­ty­cz­na także może być przy­czyną zbyt szy­bkiego wzros­tu u dzieci. Jest spowodowana mutac­ja­mi gene­ty­czny­mi, najczęś­ciej na chro­mo­somie 11p15.5. Zespół Beck­witha-Wide­man­na charak­teryzu­je się jed­nak nie tylko gigan­tyzmem, ale także inny­mi wada­mi wrod­zony­mi (np. pow­ięk­szony­mi organa­mi wewnętrzny­mi) czy skłon­noś­ci­a­mi do nowot­worów, w tym złośli­wego nowot­woru ner­ki lub wątro­by.

Warto zdawać sobie sprawę, że (ze wzglę­du na to, że choro­ba jest gene­ty­cz­na) przy wys­tępowa­niu jej przy­pad­ków w rodzinie koniecz­na jest kon­sul­tac­ja z gene­tykiem jeszcze na etapie planowa­nia ciąży. Dowiedz się więcej na tem­at kon­sul­tacji z gene­tykiem »

Zespół Beckwitha-Widemanna – objawy

Dzieci chore na zespół Beck­witha-Wide­man­na ros­ną zbyt szy­bko już w okre­sie pre­na­tal­nym (2. połowa ciąży). Szy­b­ki wzrost zauważal­ny jest również w pier­wszych lat­ach życia, nato­mi­ast w okre­sie dojrze­wa­nia sta­je się nor­mal­ny. Do najważniejszych objawów choro­by należą makro­so­mia (gigan­tyzm noworod­kowy), przepuk­li­na (pęp­kowa, pępowinowa) i wady jamy brzusznej oraz makroglos­ja (prze­rost języ­ka). Ten ostat­ni symp­tom w niek­tórych przy­pad­kach utrud­nia karmie­nie, odd­y­chanie czy mówie­nie.

Dzieci z tym schorze­niem mogą mieć również obniżony poziom glukozy, wysoką ilość ery­tro­cytów, prze­rost ser­ca czy pow­ięk­sze­nie narządów wewnętrznych (np. ser­ca, śledziony czy wątro­by). Rzad­ko pojaw­ia­ją się także wady układu moc­zowo-płciowego, bruzdy na uszach oraz wady nad­ner­czy.

Zespół Beckwitha-Widemanna – można wykryć go już w ciąży

Zbyt szy­b­ki wzrost dziec­ka wykryć moż­na już pod­czas kon­trol­nego bada­nia USG. Wtedy lekarz zle­ca bada­nia pre­na­talne, które umożli­wią postaw­ie­nie odpowied­niej diag­nozy. Wskazaniem do takich badań jest również obec­ność przepuk­liny pęp­kowej lub pępowinowej. Wykryć zespół Beck­witha-Wide­man­na moż­na po 11. tygod­niu ciąży pod­czas biop­sji kos­mów­ki lub po 15. tygod­niu ciąży w cza­sie amniop­unkcji. Frag­men­ty kos­mów­ki lub płyn owod­niowy zosta­ją prze­badane pod kątem wys­tępowa­nia wad gene­ty­cznych.

Zespół Beckwitha-Widemanna – leczenie

Po wykryciu tej choro­by w ciąży lub po nar­o­dz­i­nach dziec­ka konieczne jest szy­bkie wdroże­nie odpowied­niego leczenia. Na początku lekarz usuwa przepuk­linę oraz korygu­je zbyt duży język. Zwraca się również uwagę na wys­tępowanie hipog­likemii. Dziecko z zespołem Beck­witha-Wide­man­na musi zna­j­dować się pod stałą opieką lekarską – chirur­ga i onkolo­ga (ze wzglę­du na zwięk­szone ryzyko wys­tępowa­nia nowot­worów). Jeśli ma również wady ser­ca, koniecz­na jest pomoc kar­di­o­log­icz­na, nato­mi­ast przy prob­lemach neu­ro­log­icznych – neu­rolo­ga. Odpowied­nie lecze­nie i opieka wprowad­zone w dziecińst­wie najczęś­ciej spraw­ia­ją, że u chorego dorosłego objawy sta­ją się dużo mniej widoczne, a niek­tóre ustępu­ją całkowicie.

 

 

 


Zobacz też: zespół Dow­na, zespół Charge, Dys­trofia mięśniowa Duchenne’a, hemofil­iazespół Mar­fana, hiper­tri­choza, zespół Patau, zespół super­sam­i­cy, zespół Edward­sa, zespół Gilber­tazespół Sil­lvera-Rus­sel­la,  zespół Williamsa, mukowis­cy­doza, nietol­er­anc­ja lak­tozyachon­droplaz­ja, ane­mia sier­powa­ta, choro­ba Alzheimera, choro­ba Gauchera, alka­p­tonuria, fely­loke­tonuria, por­firia, rdzeniowy zanik mięśni, zespół Pradera-Williego, zespół Ret­ta, zespół Turn­era , zespół Ushera , badanie kar­i­o­ty­pu, test NOVA


kalen­darz ciążyobjawy ciąży ‚ poródktóry tydzień ciąży ‚ bada­nia w ciąży ‚ pológćwiczenia dla kobi­et w ciąży ‚ usg w ciąży

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

,,,